Guðlaug Sif,  Lífið

Kynferðisleg áreitni inná meðferðastofnun

Ætla að skrifa hér mjög persónulega færslu sem ég er búin að langa að skrifa frekar lengi..

Já þið lásuð rétt inná meðferðastofnun , hvaða meðferðastofnun ? á ekki að vera meira öryggi ?
Þetta var nefnlilega ekki inn á Vogi eða í svona “fullorðinsmeðferðum” , þetta gerðist inn á Stuðlum , meira segja inná neyðarvistun , þar sem ég var 16 ára gömul..

Þeir sem vita ekki hvað Stuðlar eru þá skal ég útskýra það smá hér..

Stuðlar eru meðferðastofnun fyrir unglinga sem eiga við fíkniefna- og hegðunarvandamál að stríða , þar er líka tímabundin neyðarvistun sem mætti kalla “unglingafangelsi” ..
Þar fara börnin sem strjúka að heiman eða eru of erfið heima við eða í mikilli neyslu sem forráðamenn bara ráða alls ekki við aðstæður og þau vistuð í stutta stund þar inni á meðan annað úrræði er fundið fyrir unglinginn..

Þar geta allt að 5 unglingar verið í einu , þetta er mjög lítið svæði og mikið af unglingum sem koma þarna inn í allskonar ástöndum og við allskonar vandamálum en þá aðalega fíknivanda.

Það skiptir máli hvor megin stelpur og strákar sofa , ég veit ekki alveg hvernig þessu er háttað í dag en þegar ég var þarna inni fyrir 6 árum að þá var það þannig að það voru tvö herbergi á móti baðherbergjunum svo kom huges stál hurð á milli sem var opin að degi til en lokuð að nóttu til , hinu megin við hurðina þar sem setustofa og sjónvarp voru 3 herbergi svo það skipti máli hvert kynjahlutfallið var hverju sinni..

Í síðasta skiptið sem ég var vistuð inná neyðarvistun var ég mjög veik andlega , í mikilli fíkniefnaneyslu sem ég sá enga leið út úr.

Við vorum 3 stelpur þar inni og 2 strákar þannig þið fattið hvernig skiptingin var á herbergjum, ég kannaðist aðeins við einn strákinn þarna inni , hann kom inn á eftir mér í MJÖG slæmu ástandi og hinir krakkarnir sem voru yngri en ég voru hálf hrædd við hann en ég var svosem alveg vön svona látum svo á meðan hann var brjálaður sat ég þarna í sófanum að horfa á sjónvarpið með sængina mína þar frammi (sem btw mátti ekki , en ég fékk undanþágu en man ekki afhverju).
Hinir voru settir inn í tölvuleikjaherbergið vegna hræðslu en ég kippti mér lítið upp við þetta og hélt áfram að horfa á sjónvarpið enda ekki mikið að gera þarna inni nema að horfa á sjónvarpið , bíða eftir matartíma og bíða eftir “sígópásu”

Hann róaðist fljótlega niður og settist við hliðiná mér og reyndi ítrekað að troðast undir sængina mína , ég streitist fyrst á móti en lét svo undan og gaf honum smá sæng með mér….

Starfsmennirnir voru ekkert að fylgjast með en ég 16 ára stelpa bjóst nú ekki við öðru en það væri fylgst með öllu en þeir brugðust mér hressilega í þessum aðstæðum , strákurinn fór að reyna að káfa á mér , fara inn á buxurnar mínar og ég sýndi honum að ég vildi þetta EKKI , sagði honum að hætta en hann hélt bara áfram gegn mínum vilja , þetta endist sem betur fer ekki lengi þar sem starfsmaður kom og tók sængina sem betur fer , en þeir brugðust mér samt , hann var búin að brjóta á mér.

Þar sem ég var það veik andlega spáði ég lítið í þessu , fannst þetta bara vera normið því karlmenn eru nú með þarfir er það ekki ?

Þegar leið að kvöldi var mér farið að líða illa yfir því að þurfa að vera í sama húsnæði og þessi strákur , mig langaði svo að komast í burtu en vissi auðvitað að það var ekki í boði og ég þorði ekki að segja frá , hélt að engin myndi trúa mér.

Það var ekkert annað að gera en að fara bara að sofa svo ég gerði það , ég vaknaði um miðja nótt til að fara á klósettið þurfti þá að banka hjá starfsmönnum til þess að láta opna stálhurðina en engin var sjáanlegur , starfsmennirnir voru hinum megin í húsinu að horfa á sjónvarpið og komu svo 15 mín seinna þegar ég var búin að banka stanslaust og opnuðu hurðina fyrir mig ,

Þegar ég kom inn í herbergið aftur brá mér frekar mikið , þar stóð þessi strákur inni hjá mér , hann hafði skriðið á gólfinu meðan ég var á klósettinu án þess að starfsmaður sá hann og farið inn í herbergið mitt..ég fraus í smá stund en svo helltist reiðin yfir mig og ég sagði honum ítrekað að drulla sér út því ég væri að fara að sofa aftur , ég gargaði á hann frekar hátt það hátt að starfsmaður ætti léttilega að geta heyrt til mín en það kom engin.

Ég var farin að vera pínu stressuð aðþví ég vissi upp á hár afhverju hann væri þarna inni , hann vildi stunda kynlíf og ég þvertók fyrir það , hann reyndi aftur að káfa á mér bæði á brjóstum og í klofinu , reyndi eins og hann gat að smeygja höndunum inná mig en ég barðist á móti og öskraði stanslaust að hann ætti að drulla sér út..

Sem betur fer fór hann en hann fór inn í herbergið hjá næstu stelpu , hún öskraði og þá LOKSINS mætti starfsmaður til að fjarlægja hann með látum og læsti hann svo inn í herberginu sínu.
Starfsmaðurinn kom í tæka tíð til að bjarga stelpuni en hann hafði brugðist mér aftur , tvisvar sinnum á hálfum sólahring var ég fyrir kynferðislegri áreitni/misnotkun frá sama stráknum.

Ég man vel að ég svaf ekkert þessa nótt , var í miklu áfalli eftir þennan atburð og hann eyddi restini af nóttuni öskrandi og berjandi í hurðina hjá sér svo að það var engin svefnfriður fyrir okkur hin.

Dagarnir eftir þetta eru í frekar mikilli þoku og ég man lítið eftir þeim , enda margbrotin sál og eina sem ég sá í stöðunni var að bæla þetta niður svo ég sagði engum frá , ég sé eftir því í dag að hafa ekki sagt neitt strax , en hvernig gat ég treyst þessum stað til að “bjarga” mér úr þessum aðstæðum þegar þeir voru búnir að bregðast mér harkalega tvisvar á svona stuttum tíma , ég var mjög veikur unglingur að díla við alltof mikið í einu , gat ekki hugsað um sjálfan mig , það var búið að brjóta mig görsamlega og traðka hressilega á mér í leiðinni , ég hafði engan sjálfvilja til að segja frá….

Og til hvers átti ég að segja frá ?

Til þess mögulega að vera kallaður lygari ?  Því jú allir fíklar eru lygarar
Til þess að þurfa að fara í skýrslutöku og upplifa atburðin aftur með orðum ?
Til þess að reyna að kæra án vitna eða sannana , bíða í nokkur ár og tapa svo málinu?
Til þess að mögulega vinna málið eftir margra ára bið og fá max 100þ í skaðabætur og hann á laus á 3 mánaða skilorði?

Meira segja en þann dag í dag 6 árum seinna hefði ég líklega ekki gert neitt öðruvísi en þá , kerfið hér á Íslandi er svo gjörónýtt að ég hefði ekki lagt það á mig að fara í gegnum þetta ferli… Hann hefði örugglega aldrei fengið neinn dóm , ef svo að ég yrði svo “heppin” ‘að vinna málið þá hefði hann mögulega farið á skitið skilorð hvortsem er….

Ég hvet að sjálfsögðu öll fórnalömb í að stíga fram og segja frá og fá þá hjálp sem þau þurfa , að vinna úr þessu er mjög mikilvægur partur í þessu öllu saman.
Ég er alls ekki að segja að maður eigi ekki að kæra og það sé ekki þess virði , en hvers eigum við að gjalda? Þegar við verðum fyrir svona atvikum sem sitja eftir svo djúpt , hvernig eigum við að ná bata ef að réttarkerfið gerir ekki annað en að bregðast okkur og “standa” með níðingum?
Hvernig eigum við að þora að stíga fram vitandi það að það séu 5% líkur á að það komi útkoma í okkar hag?

Það eru nefnilega svo ótal margar spurningar sem mig langar að spyrja en ég veit að fingrum er bent í allar áttir og engin svör fást..

Þetta var ekki í fyrsta né síðasta skiptið sem ég hef lent í misnotkun og/eða kynferðislegri áreitni.

En þarna brást kerfið mér algjörlega , ég sat margbrotin inn á meðferðarheimili 16 ára gömul og það var ekki einu sinni tekið eftir því að það hafi verið brotið á mér og ég þorði ekki að segja neitt … inn á stofnun þar sem klósettin eru úr stáli , borðað með plasthnífapörum , ekkert prívat og myndavélakerfi út um allt, inn á stofnun þar sem ég á að vera vernduð frá sjálfri mér, öðrum og umhverfinu en samt varð ég fyrir þessu , samt var ég áreitt af jafnaldra mínum oftar en einu sinni..

Það er nefnilega ekki bara dómskerfið sem þarf af breytast og lagast en þarna missti ég alla trú á kerfinu og sit eftir með djúpt ör að eilífu.

Þetta er eilífðarvinna , þetta er dómur fyrir lífstíð á okkur fórnalömbin á meðan níðingarnir ganga um lausir þökk sé þessu “æðislega” kerfi.

Ísland er best í heimi ekki satt?

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *